Historia Twierdzy Boyen
Twierdza Boyen w Giżycku powstała w latach 1843–1855 jako obiekt blokujący strategiczny przesmyk pomiędzy jeziorami Niegocin i Kisajno. Na początku kwietnia 1843 r. król Fryderyk Wilhelm IV wydał rozkaz rozpoczęcia budowy twierdzy. Opracowany został projekt, który zakładał wybudowanie na planie sześcioboku ziemno-murowanego fortu zaporowego w bezpośrednim pobliżu miasta na tzw. Wyspie Giżyckiej.
Budowa pruskiej fortyfikacji
Powstala monumentalna twierdza o szesciu bastionach — kluczowy punkt obrony Prus Wschodnich nad jezorem Niegocinem.
Forteca w Gorącym Lecie
Twierdza pelnila funkcje strategiczna podczas dzialan na froncie wschodnim — pamiec o oblęzeniach i ewakuacji.
Nowe życie murów
Zwiedzanie, edukacja, wydarzenia historyczne (Operacja Boyen) oraz przestrzenie na koncerty i spotkania.
Do fortu miały prowadzić drogi wjazdowe przez bramy Giżycką, Kętrzyńską, Prochową i Wodną, zaś całość otaczać miał mur Carnota o długości 2303 m. Ceremonia wmurowania kamienia węgielnego — 4 września 1844 r. — stanowiła początek właściwego etapu budowy Twierdzy.
W roku 1846 postanowiono uhonorować jednego ze zwolenników i inicjatorów budowy tego obiektu, generała von Boyen, nadając powstającej twierdzy jego miano. Bastiony otrzymały nazwy: Hermann, Ludwig, Leopold (od imion generała) i Schwert, Recht oraz Licht (od symboli umieszczonych w herbie generała — Miecz, Prawo i Światło).
Twierdza została przygotowana dla załogi liczącej około 3000 żołnierzy. Garnizon giżycki utworzono w 1859 roku. Od roku 1889 w Giżycku funkcjonowała komendantura, natomiast w 1902 roku w Twierdzy Boyen umieszczono składnicę artyleryjską.
